پ.ن: .....

يا علي مددي!

جلل خالق اين ته واره هاي روح من است..
توي دستهاي منجمد نم كشيده ي تو.
دارم از تعجب سكته مي كنم !!!!!
جنگ هاي صليبي توي چشمهايم جايي براي اشك ريختن نگذاشته است..
ـ"اگر كسي اينجا پارك كند بي هوا او را خواهم كشت"
فايده ندارد پنچر كردن آن چرخ هاي لعنتي نگاهت كه توي سرنوشت من دور مي زند.
مولانا را سر كشيده اي تا صداي زجه وار ني را در من هورت بكشي؟!
حالا با اين روح جزام گرفته بايد چه كنم؟!
خرت و پرت هاي ذهنم را جا به جا مي كنم..
اينجا انبار است يا يك ذهني كه چرت بعد از ظهرش پاره شده؟
نقل اين حرف هاي بي ربط نيست...
دارم سعي مي كنم كه بفهمم امروز چرا حالم بد تر ازين است؟؟؟ !!!

پ.ن1:"هزيا ن كودكانه ي من را به دل نگير..."
پ.ن2: " همه از من مي پرسند حالت چطور است اما كسي نپرسيد بالت..."

يا علي مددي!

دلش نخواست داستانش برسد به اينجا كه قصه ي ما بسر رسيد...
با خودش فكر كه مسافرش هنوز به خانه نرسيده ..
از روزي كه حسش را سنگسار كرده بودند دلش كال چيده شده بود
رنگش پريد تا ديد دستهاي تنهايي اش از زير خروارها سنگ بيرون مانده است
جسد كه نبود.. زنده بود.. مي خواست نفس بكشد توي هواي دخترك
"تنهايي را مي گويم"
دخترك خواست دفنش كند توي ردپاي مسافرش
مسافر كوچولو ردپايش را با خودش برده بود!!!

پ.ن1: پايين اومديم ماست بود قصه ما راست بود.!
پ.ن2:خيلي دلم تنگ .. شايد يه چيزي بيشتر از خيلي...

يا علي مددي!

پ.ن1:خدمت برادر گرام و عزيز عرض تبريك فراوان به خاطر امر خطير ازدواج كه از پسش برآمد..
پ.ن2: خدمت برادر عزيز و گرام همچنان تبريك... پونصدو ازين حرفا
پ.ن3:همه چيز داره خوب پيش ميره الا روزهاي من كه هنوز ناتمام..
پ.ن4:روزهاتان پر عطسه باد... يا علي مددي!